ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ +30 (210) 8143258

Βυζαντινή Μουσική

Είναι η εξελιγμένη συνέχεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής (πρβλ. Πυθαγόρειο σύστημα 6ουαι. π.Χ.), όπως αυτή διασώθηκε και διαμορφώθηκε μέσα στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, η οποία σταδιακά έγινε αφ’ ενός χριστιανική, αφ’ ετέρου -ιδιαιτέρως στο ανατολικό τμήμα της- ελληνική.

Η μουσική αυτή παράδοση φθάνει μέχρι τις μέρες μας, έχοντας χαρακτηρισθεί άλλοτε ρωμαίικη (πρβλ. Ρωμηός) & άλλοτε ελληνική εκκλησιαστική (Α. Κοραής). Είναι δε αναμφίβολα ένα από τα ελάχιστα υπερχιλιετή μνημεία του παγκόσμιου πολιτισμού, το οποίο μπορεί να μελετήσει κανείς ακόμη ζωντανό στους ίδιους χώρους & με τον ίδιο τρόπο, όπως ακριβώς καλλιεργήθηκε αιώνες πριν από τους μαΐστορες του είδους.

Ποια η ιδιαιτερότητα της Βυζαντινής μουσικής; (κλίμακες, μικροδιαστήματα, έλξεις). Ένα από τα χαρακτηριστικά όλων των κλασικών γραμμάτων & των τεχνών είναι η ποικιλομορφία σε κάθε είδος καλλιτεχνικής έκφρασης (λόγος, χρώματα, μουσική κ.λπ.). Έτσι και στη Βυζαντινή μουσική (εκκλησιαστική και δημώδη), το πλήθος & το πολυσύνθετο των μουσικών διαστημάτων είναι και τα ιδιαίτερα εκείνα γνωρίσματα, που δημιουργούν την ειδοποιό διαφορά ανάμεσα σε άλλα είδη μουσικής. Η ανά δύο μόρια δηλαδή υπάρχουσα υποδιαίρεση του τόνου (2, 4, 6, 8, 10, 12, 14 μόρια κ.ο.κ.) είναι πλουσιότερη από την μεταγενέστερη (ανά ημιτόνιο) μονάδα μέτρησης (6, 12, 18 μόρια κ.ο.κ.) του συγκερασμένου συστήματος (δυτική μουσική κ.ά.).

didaskalia-icon

Διδασκαλία

X